To najważniejsze wydarzenie dla środowiska zarządzania ryzykiem w Polsce zgromadziło blisko 150 osób. W tym roku silną grupę stanowili przedstawiciele sektora publicznego, na który ustawa nałożyła obowiązek wdrożenia zarządzania ryzykiem, zatem są oni szczególnie zainteresowani metodologią, standardami i praktyką zarządzania ryzykiem.

Konferencja pokazała, jak niezwykle istotna jest wymiana wiedzy i doświadczeń pomiędzy praktykami, doradcami, zarówno w sektorze biznesowym i publicznym.

Ważnym punktem programu był panel dyskusyjny prowadzony przez prezesa Polskiego Instytutu Dyrektorów, Andrzeja S. Nartowskiego. Wzięli w nim udział: dr Wiesław Rozłucki, założyciel i wieloletni prezes Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie, Beata Stelmach, prezes Stowarzyszenia Emitentów Giełdowych, dr Łukasz Kononowicz, ekspert od zarządzania strategią w przedsiębiorstwach, firma Stratex, Jakub Bojanowski z Deloitte i wiceprezes Stowarzyszenia Zarządzania Ryzykiem POLRISK, dr Sławomir Pijanowski. Dyskusja w panelu dotyczyła tematu: ile jest strategii w ryzyku i ryzyka w strategii. Ciekawym głosem była wypowiedź dr. Rozłuckiego. Jego „jazda po bandzie” w nieco kolokwialny ale żywy sposób zilustrowała podejście do zarządzania ryzykiem w spółkach. Jak napisał w ankiecie jeden z uczestników konferencji, przysłuchujący się dyskusji, Bogusław Hadyniak o ryzyku strategicznym : „trzeba znaleźć własną <bandę> i sposób zmieszczenia się na niej blisko krawędzi w sytuacji gdy brak licznika”

Najważniejsze przesłania, wnioski i pomysły, jakie uczestnicy wynieśli z obrad:

· nie ma zarządzania organizacjami bez zarządzania ryzykiem

· przy stosowaniu KRI (wskaźników ryzyka) niezbędne jest stosowanie modeli uzupełniających

· należy dążyć do tego, aby wdrażając zarządzanie ryzykiem powiązać je ze wszystkimi obszarami działalności oraz stosować technologie informatyczne umożliwiające zarządzanie dynamiczne i statyczne

· efektywny ERM może być osiągnięty wyłącznie w oparciu o specyficzne dla danej firmy podejście do zagadnienia

· praktyka zarządzania ryzykiem w przedsiębiorstwie musi koniecznie czerpać z dorobku nauki

· podstawowa cecha menedżera ryzyka lub Chief Risk Officera to odwaga – mówienie prawdy zarządowi

· ryzyka są trudniej kwantyfikowalne niż nam się to wydawało

· klasyczne podejście do ryzyka tj. prawdopodobieństwo i skutek wydaje się być niewystarczające dla praktyki zarządzania firmą

· należy wyważyć potrzebę indywidualizowania podejścia do zarządzania ryzykiem (komplikowanie) z praktyczną możliwością wdrożenia przyjętego modelu (upraszczanie)

· czy faktycznie nie za bardzo zapatrzyliśmy się na model zarządzania ryzykiem wg standardu COSO?

· istotna jest komunikacja pomiędzy działem zarządzania ryzykiem a radą nadzorczą

· opinia ministra Dariusza Daniluka: „należy podjąć próbę wdrożenia procesu zarządzana ryzykiem w instytucji samodzielnie”

· wciąż większość otoczenia biznesowego w Polsce nie rozumie czym jest Enterprise Risk Management

· zarządzanie ryzykiem jest ewidentnym elementem strategii. Tworzenie strategii zarządzania ryzykiem wymaga nie tylko formalizmów, ale także ugruntowanego doświadczenia biznesowego osób je realizujących

· znajomość kilku metod oceny ryzyka daje możliwość ich kombinacji i wypracowania indywidualnego rozwiązania które nie musi w 100% być zgodne z jedną metodologią

· konieczne jest przekazanie i wpojenie zarządowi i kierownictwu komórek organizacyjnych jak bardzo istotne jest zarządzanie ryzykiem

· pomiar ryzyka to problem trudny, dlatego w przyjmowanych rozwiązaniach należy zachować rozsądek, unikać przerostu formy nad treścią i celem

Chmura pyłu z islandzkiego wulkanu przeszkodziła Kevinowi W. Knightowi w przylocie do Polski. Pan Knight, przewodniczący grupy roboczej ISO miał prowadzić warsztat na temat nowych standardów zarządzania ryzykiem ISO 31000:2009. Ustalany jest nowy termin warsztatów. Szczegóły na www.polrisk.pl

V Międzynarodowa konferencja Stowarzyszenia Zarządzania Ryzykiem POLRISK zaplanowana jest na 12 i 13 kwietnia 2011.

Prasa o konferencji

Partnerzy o konferencji